Blog

Na vele nautische mijlen afgelegd te hebben zeilen we nu in een onstuimig kanaal op weg naar huis. 30 – 35 knopen wind, overal schuimkoppen en een strakblauwe hemel vormen het decor voor onze laatste dagen op zee. Midden in de nacht begroette de vuurtoren van Ile d’Ouessant ons met een warme gele lichtbundel en liet ons toe tot echt Europese wateren. De Franse kustwacht riep ons nog op om te vragen wat zo’n bootje te zoeken had op dat tijdstip van de nacht op die plek. Een vriendelijk ‘goede reis’ volgde op mijn uitleg over de marifoon.

Het hele Team kijkt er naar uit om aan land te kunnen gaan. Na 2 maanden alleen aan boord doorgebracht te hebben wordt het tijd voor wat beweging.

Maar is het dan nu echt voorbij? Ja, bijna. Onze droom is uitgekomen en met het Team zoveel tijd doorbrengen is een onvergetelijke ervaring. Het is allemaal anders gelopen dan vooraf gedacht maar dat hoort misschien wel bij zo’n reis. Wat een fantastische tijd hebben we!

Vandaag gaan we verder!

Vandaag gaan we verder!

Na een kleine twee weken op de Azoren is er vandaag de mogelijkheid om verder te zeilen. De wind is langere tijd ongunstig geweest maar gaat nu draaien. En we zijn daar erg blij mee!

Het wordt een kleine matchrace met de emotion 2 trimaran 😉 .(Wij zijn eerste boot rechts op foto) die hier is omdat ze op een walvis knalden.

We mochten 5 dagen aan de steiger hetgeen betekende dat we 50 meter konden lopen/rennen/springen/touwtje springen/squats/opdrukken/hinkelen/tikkertje etc. Achter het hek begon echter de echte wereld.

Afgelopen dagen hebben we ook gezwommen naast de boot in naar Caribische standaarden; ijswater… Vandaag kwam de politie die ons vermaande. We mochten niet meer zwemmen. Welk corona gevaar daarvan uit gaat weten we niet echt.

Oftewel; we willen graag naar huis. We zijn het zat. De mensen hier zijn echt aardig en het eiland lijkt prachtig op een afstand. We snappen ook dat ze de fragiele infrastructuur willen beschermen en zijn blij dat we hier mochten schuilen voor slecht weer.

Nog even officieel; Hulde aan Peter, Duarte en Filip die ons ontzettend geholpen hebben hier! (Cafe Sports)

De volgende haven die we willen aanlopen is zo dicht mogelijk bij Nederland als de wind ons brengt. Dus ergens in Spanje, Frankrijk, Engeland, België of zelfs in een keer Nederland?

En dan gaan we los…….

Luca Jarig

Luca is nu 11! Ondanks dat we de steiger niet af mochten was het onverwacht een hele leuke verjaardag.

De vlag is volgens traditie in de top gehesen en de oranje vlaggetjes wapperden in de wind aan de achterstag. Alicia heeft caramel shortcake gemaakt. Een ander verjaardagscadeau zat er even niet in, maar de Peter Sport cafe gasten kwamen een waardebon brengen. Samen met ijs!

On top of this wilde Luca in de mast gehesen worden….

Aan land in de Azoren!

Alicia sprong op de steiger met de woorden; “Ik ben de eerste op de Azoren!”

In de ochtend hoorden we onverwacht dat we de haven in mochten. Pre corona zou dit de normaalste zaak zijn. Nu zijn we er echter dolblij mee. De meeste boten moeten wachten voor anker net zoals wij 3 nachten hebben gedaan. De regels zijn hier strict en niet geheel te volgen.

Peter sport Cafe gaat hier goed mee om en bezorgd boodschappen en zelfs verse hamburgers aan boord.

Nu dus aan de steiger en we mogen nu zo’n 50 meter lopen tot het hek. Nog steeds niet ideaal maar gisteren wel gelijk tikkertje gedaan. En heel veel klussen aan boord , handig met stromend water vanaf de kade.

Traditie is om je tekening/schilderij op de kade achter te laten. Alicia heeft een mooie Nederlandse vlag gemaakt met onze Team naam erop.

Waarschijnlijk gaan we spoedig weer verder. Een aantal Europese havens zoals Falmouth, La Coruna en Brest ontvangen weer jachten onder bepaalde condities dus dat is goed nieuws.

We zijn er!

We zijn vanmorgen in Horta, Azoren aangekomen!

Het was een mooie, avontuurlijke, lange, soms vermoeiende, soms ruige, soms kalme, vaak gezellige, bij vlagen heftige en voor ons grensverleggende tocht.

We zijn super blij om gezond en wel hier voor anker te liggen.

Vanmorgen was de aankomst prachtig!

We gaan weg. Erg overhaast maar de situatie escaleert.

Op facebook worden er initiatieven genomen om ons weg te krijgen door ons met lokale vissersboten (drugsboten) weg te jagen. De burgemeester van dit eiland staat er met foto bij en wordt aangehaald terwijl hij zegt dat we een bedreiging zijn voor de volksgezondheid. Een Duitse boot is lastig gevallen met het advies om weg te gaan. Er werd ze verteld dat ze te maken hebben met gangsters.

We gaan dit niet afwachten en kiezen zelf het tijdstip van vertrek. Niet ideaal maar wel in eigen hand.

Onzeker en niet Fijn

Onzeker en niet fijn

Eergister avond is er een katamaran aan gekomen. Niet veel minuten later stonden er 7 politie auto’s op het strand. Ze zwaaiden naar Tomas de man die ons geholpen heeft met diesel en die hier woont. De politie wilde een lift van die man. Een land politie stapte in de dinghy van die man met Mond kapje op. De politie zei dat ze weg moesten, maar ze zeiden we hebben een bewijs dat we hier 1 nacht mogen blijven want we hebben nachten gevaren en we moeten even uitrusten. De land politie zei dat ze het bewijs aan de water politie moesten laten zien. Ze mochten 1 nacht blijven.

De volgende ochtend kwamen er 3 politie boten checken of ze wel weg waren en ze zagen dat ze weg waren maar bleven nog 2 uur rondjes om onze boot varen. Wat moeten we denken? Wat gaat er gebeuren?

Ze zeggen maar niets maar letten erg goed op ons. En maken foto’s van ons. Later gingen ze weg maar Thomas zei dat ze nog terug zouden komen om te zeggen dat we weg moesten en dat de water politie straks zou komen om het te vertellen.

De water politie kwam weer en ze vaarden steeds weer rondjes om onze boot. Eindelijk kwamen ze naar ons toe en zeiden dat we hier weg moesten maar we zeiden alsjeblieft mogen we hier nog 2 weken blijven? We willen graag weg maar we wachten op wind. oké jullie mogen nog 2 weken hier blijven liggen. de 3 politie boten gingen overleggen en kwamen later terug en zeiden jullie mogen nog 1 nacht blijven en dan gaan jullie naar de haven. Later gingen er 2 politie boten weg en 1 bleef op ons letten tot 5 uur s middags. In die tussentijd zeiden ze jullie mogen naar een andere baai en daar mogen jullie dan blijven. Een Duitse boot die hier ligt moest nog de laatste boodschappen doen en ze vaarden richting het strand. Gelijk kwam de politieboot die hier nog rondvaarde met sirene naar ze toe. s ochtends vroeg vaarde hier om 7:20 al een politie boot met zwaailichten aan.

We bereiden ons goed voor voor de oversteek maar we weten niet hoe lang het duurt voordat we in de andere baai er uit worden gestuurd. Het is best even spannend. We weten niet wanneer we weg moeten, of weg gaan.

By alicia

Politie in het Paradijs

Het paradijs werd vandaag bruut verstoord door politie in een Jeep Wrangler. De crew van de Noorse boot was op het strand. De boodschap was helder; “jullie moeten weg”. Maar waarheen dan? “Dat komt de waterpolitie jullie straks vertellen”, was het antwoord.

In spanning wachtten we af wat er zou volgen. Na een uur kwam inderdaad een speedboot met daarin 3 zeer vriendelijke agenten. Ze vroegen ons of we iets afwisten van corona en ons antwoord was uiteraard bevestigend. Ze hielden duidelijk afstand en vroegen niet naar onze papieren. We zijn meer dan 3 weken geleden ingeklaard in de USA en hebben toen een cruising permit voor 6 maanden gekregen. Dit was net voordat de pandemie de USA bereikte.

De agenten vertelden ons dat we niet meer naar het strand mogen. Dit is heel erg jammer maar wel begrijpelijk. De lokale bevolking mag ook niet naar het strand en de afgelopen 2 weken hadden we het prachtige strand voor onszelf en de paarden. Nu moeten we dus op de boot blijven. Medisch gezien is dit een zinloze actie want we zijn al 14 dagen in quarantaine en komen niemand op het strand tegen. Toch gaan we maar niet meer naar het strand. De straffen zijn hier echter niet zoals in Nederland. Maanden gevangenis en duizenden dollars boete…

We zijn er niet gerust op. De regels zijn diffuus en we lezen op internet dat per lokatie andere regels gelden. Een alternatief is er eigenlijk niet. Vrijwel alle landen in de regio hebben hun grenzen gesloten voor zeiljachten en de situatie verslechterd met de dag. We hopen dat we voorlopig hier op deze mooie plek kunnen blijven.

Tegelijkertijd bereiden we ons voor op een oceaanreis naar Europa met de Azoren als eerst te bezeilen eilandengroep. Voor het team is dit schakelen. Het is ontzettend jammer dat we de Bahama’s en de States niet meer kunnen bezoeken. Aan de andere kant hebben we een fantastische reis gehad tot nu toe!

Update

Update

In deze woelige tijden willen we laten weten dat we het goed maken. We liggen in een mooie baai bij het eiland Vieques, een van de Spaanse maagdeneilanden. Het eiland hoort bij Puerto Rico, USA.

Er is hier een 24 uurs straatverbod en het strand is afgesloten. Alle toeristen hebben het eiland moeten verlaten maar wij mogen nog blijven. We wachten hier af wat de ontwikkelingen zijn.

Dagelijks zwemmen we naar het prachtige verlaten strand.

School gaat gewoon door en Alicia en Luca en Amelie krijgen ‘thuis’-onderwijs net zoals tegenwoordig de rest van de kinderen in Nederland.

We hebben boodschappen kunnen doen voor zo’n 3 maanden en zijn in zelfquarantaine omdat ziek worden hier geen optie is gezien de staat van de gezondheidszorg.

We denken aan iedereen thuis en ook aan al onze collega’s en medewerkers in het ziekenhuis die ongetwijfeld voor veel uitdagingen staan. Bedankt voor alle lieve berichten en iedereen sterkte toegewenst!

Familie op bezoek

Annemiek, Gjalt, Steven, Robin en Senne komen op bezoek! En hoe…. ze hebben een boot gehuurd op St Martin voor 10 dagen en samen zullen we mooie baaitjes bezoeken.

Er volgt een zeer leuke week. We zwemmen van boot naar boot en van strand naar boot en weer terug. Vele overlegjes worden geveinsd om door het kristal heldere water te kunnen spartelen. De bleke Hollanders worden binnen een week gebruinde Caribische zeilers. Met wat hulp van zonnebrand wordt het rood afgewend. De wind is gaan liggen en we kunnen prachtige plekken bezoeken. Er wordt gevist waarbij het meer dan 40 keer raak is. Armbandjes worden gemaakt en cocktails gedronken. Op st Barts kijken we naar de rijken en naar de hulpjes van de rijken. Recepten worden uitgewisseld. Een heremietkreeftenrace wordt georganiseerd. Wakeboarden achter onze 15 pk Enduro. De bijboot van de gehuurde boot maakt overuren en sterke verhalen en zeilblunders worden uitgewisseld. Schildpadden en haaien rond de boot. Zeeziekte en herstel daarvan. Krokodillen spel met spannende momenten. Challenge; iedereen staand op de sup. Snorkelen. Talloze koffiemomentjes. Diner met hamburgers. Haggelen en afmakertjes op de boot. Benzine bijna op. Zoute zone op de boot.  Heerlijk laatste avond etentje.

We missen jullie nu al!

PS: blog Suriname is nog onvolledig en foto’s volgen later

Scroll to top