Blog

Ervaringen delen

Wij vinden het leuk om onze ervaringen te delen!

Deze maand is er een artikel in het blad Zeilen verschenen. Daarnaast zijn we digitaal aanwezig geweest bij de vertrekkersavond van het blad Zeilen waarbij we een bijdrage hebben geleverd aan de discussie “vertrekken in corona tijd”. Inmiddels zijn we ook gevraagd door een watersportvereniging om een lezing te geven.

Mocht u interesse hebben in een geschreven verhaal, een lezing, persoonlijke tips over boot keuze/voorbereiding, een cursus of inspirerende bijeenkomst over avontuur, teamgeest en buiten de kaders denken, dan zijn we u graag van dienst.

U kunt contact opnemen met ons door een mailtje te sturen;
Teamiledunord@gmail.com

Thuis!

Thuis!

4500 nmijl oftewel meer dan 8000 km ineens naar huis varen vanuit de Carieb met slechts 2 weekjes op de Azoren was niet het plan een jaar geleden, maar door omstandigheden onvermijdelijk. Bij vertrek vanuit de Azoren was Nederland ons doel. Vluchthavens waren La Corona in Spanje, Brest Frankrijk, Falmouth in Engeland.

Het vertrek uit Horta raakte ons. De heren van Café Sports maakten er een mooi spektakel van door luid op toeters te blazen. We mochten 14 dagen niet aan land maar toch sluiten we de Azoren in ons hart. De zeiltocht deze eerste dag liet ook zien hoe mooi de eilanden zijn. De wind was vrij fors dus we kozen ervoor via de zuidkant van Pico te zeilen. Wat een mooi gezicht is het om de vulkaan gehuld in wolken te zien. Wel kregen we onverwacht te maken met een mini storm. De wind nam steeds verder toe totdat het water begon te stuiven over de golftoppen. Alicia zag 49 knopen op de windmeter; voor de niet zeilers; dat is heeeel veel wind (10 Beaufort). Gelukkig kregen we het grootzeil omlaag en zeilden we op een puntje genua verder. Dit alles door een acceleratie zone veroorzaakt door die o zo prachtige vulkaan.

De dagen die volgden maakten we heerlijke VMG mijlen, oftewel recht op ons doel af. Nieuw dagrecord; 192 mijl! Wat een fantastische boot hebben we! Veel ruimte en een snelle zeiler. Richting de Azoren hadden we veel tegenwind zodat onze koers zelden richting Horta wees. Nu ging het prachtig met halve wind en weinig golven. Wat is het echter koud hier in het Noorden! Met name s nachts moest er een extra slaapzak komen. De mutsen gingen niet meer af.

Dan komt de waarschuwing over de iridium; een zeldzaam diep laag drukgebied beweegt zich in onze richting. Windsnelheden van 70 knopen en golfhoogtes van gemiddeld 12 meter.. Het advies van onze routeerder Ruud is om zoveel mogelijk Oost aan te houden. Een spannende 24 uur volgen. De wind komt uit het oosten dus noord oost is het beste wat we kunnen doen. Moeten we terug varen? Een dag later blijkt de positie van het laag min of meer stationair en kunnen we door een geruimde wind meer oostelijk koersen. We blijven zo van het centrum weg en zullen zuid west 30-35 knopen hebben.

In de nacht varen we dan langs Ile d’Ouessant met stroom mee en de dagen erna door het kanaal. Ook varen we nog enige tijd op het verkeerde moment in de race van Alderney met vrijwel geen speed over ground maar een log van 7. Voor de kust van Calais zien we de ferries en de kardinalen flitsen hun lichten. We gijpen nog een keer in het donker naast de container reuzen en varen dan diep gereefd langs de Belgische kust. Wat een enerverend einde van een prachtige reis! We willen zo graag naar huis maar eigenlijk ook helemaal niet..

De echte emoties komen als we de Roompot binnenvaren. Een welkomst comité staat ons op te wachten!! De vlag gaat in top en Luca blaast op de hoorn. Wat fantastisch! In de sluis krijgen we een eerste pakket met oa stroopwafels en spekkies. Daarna nog een pakket met aardbeien en kwark en appeltaart. Iedereen wuift en vertrekt weer snel zodat wij in Burghsluis net voor donker kunnen aanmeren. De volgende dag staat er een ontbijtje klaar. Onze auto is gebracht gewassen en gekeurd! Het vakantiehuisje staat voor ons klaar. Een douche pakket is paraat. Attente mailtjes en appjes. Iedereen is zo aardig voor ons!

Lieve allemaal, nogmaals bedankt!!!!

Namens ons…..(foto gemaakt bij aankomst)

Na vele nautische mijlen afgelegd te hebben zeilen we nu in een onstuimig kanaal op weg naar huis. 30 – 35 knopen wind, overal schuimkoppen en een strakblauwe hemel vormen het decor voor onze laatste dagen op zee. Midden in de nacht begroette de vuurtoren van Ile d’Ouessant ons met een warme gele lichtbundel en liet ons toe tot echt Europese wateren. De Franse kustwacht riep ons nog op om te vragen wat zo’n bootje te zoeken had op dat tijdstip van de nacht op die plek. Een vriendelijk ‘goede reis’ volgde op mijn uitleg over de marifoon.

Het hele Team kijkt er naar uit om aan land te kunnen gaan. Na 2 maanden alleen aan boord doorgebracht te hebben wordt het tijd voor wat beweging.

Maar is het dan nu echt voorbij? Ja, bijna. Onze droom is uitgekomen en met het Team zoveel tijd doorbrengen is een onvergetelijke ervaring. Het is allemaal anders gelopen dan vooraf gedacht maar dat hoort misschien wel bij zo’n reis. Wat een fantastische tijd hebben we!

Vandaag gaan we verder!

Vandaag gaan we verder!

Na een kleine twee weken op de Azoren is er vandaag de mogelijkheid om verder te zeilen. De wind is langere tijd ongunstig geweest maar gaat nu draaien. En we zijn daar erg blij mee!

Het wordt een kleine matchrace met de emotion 2 trimaran 😉 .(Wij zijn eerste boot rechts op foto) die hier is omdat ze op een walvis knalden.

We mochten 5 dagen aan de steiger hetgeen betekende dat we 50 meter konden lopen/rennen/springen/touwtje springen/squats/opdrukken/hinkelen/tikkertje etc. Achter het hek begon echter de echte wereld.

Afgelopen dagen hebben we ook gezwommen naast de boot in naar Caribische standaarden; ijswater… Vandaag kwam de politie die ons vermaande. We mochten niet meer zwemmen. Welk corona gevaar daarvan uit gaat weten we niet echt.

Oftewel; we willen graag naar huis. We zijn het zat. De mensen hier zijn echt aardig en het eiland lijkt prachtig op een afstand. We snappen ook dat ze de fragiele infrastructuur willen beschermen en zijn blij dat we hier mochten schuilen voor slecht weer.

Nog even officieel; Hulde aan Peter, Duarte en Filip die ons ontzettend geholpen hebben hier! (Cafe Sports)

De volgende haven die we willen aanlopen is zo dicht mogelijk bij Nederland als de wind ons brengt. Dus ergens in Spanje, Frankrijk, Engeland, België of zelfs in een keer Nederland?

En dan gaan we los…….

Luca Jarig

Luca is nu 11! Ondanks dat we de steiger niet af mochten was het onverwacht een hele leuke verjaardag.

De vlag is volgens traditie in de top gehesen en de oranje vlaggetjes wapperden in de wind aan de achterstag. Alicia heeft caramel shortcake gemaakt. Een ander verjaardagscadeau zat er even niet in, maar de Peter Sport cafe gasten kwamen een waardebon brengen. Samen met ijs!

On top of this wilde Luca in de mast gehesen worden….

Aan land in de Azoren!

Alicia sprong op de steiger met de woorden; “Ik ben de eerste op de Azoren!”

In de ochtend hoorden we onverwacht dat we de haven in mochten. Pre corona zou dit de normaalste zaak zijn. Nu zijn we er echter dolblij mee. De meeste boten moeten wachten voor anker net zoals wij 3 nachten hebben gedaan. De regels zijn hier strict en niet geheel te volgen.

Peter sport Cafe gaat hier goed mee om en bezorgd boodschappen en zelfs verse hamburgers aan boord.

Nu dus aan de steiger en we mogen nu zo’n 50 meter lopen tot het hek. Nog steeds niet ideaal maar gisteren wel gelijk tikkertje gedaan. En heel veel klussen aan boord , handig met stromend water vanaf de kade.

Traditie is om je tekening/schilderij op de kade achter te laten. Alicia heeft een mooie Nederlandse vlag gemaakt met onze Team naam erop.

Waarschijnlijk gaan we spoedig weer verder. Een aantal Europese havens zoals Falmouth, La Coruna en Brest ontvangen weer jachten onder bepaalde condities dus dat is goed nieuws.

We zijn er!

We zijn vanmorgen in Horta, Azoren aangekomen!

Het was een mooie, avontuurlijke, lange, soms vermoeiende, soms ruige, soms kalme, vaak gezellige, bij vlagen heftige en voor ons grensverleggende tocht.

We zijn super blij om gezond en wel hier voor anker te liggen.

Vanmorgen was de aankomst prachtig!

We gaan weg. Erg overhaast maar de situatie escaleert.

Op facebook worden er initiatieven genomen om ons weg te krijgen door ons met lokale vissersboten (drugsboten) weg te jagen. De burgemeester van dit eiland staat er met foto bij en wordt aangehaald terwijl hij zegt dat we een bedreiging zijn voor de volksgezondheid. Een Duitse boot is lastig gevallen met het advies om weg te gaan. Er werd ze verteld dat ze te maken hebben met gangsters.

We gaan dit niet afwachten en kiezen zelf het tijdstip van vertrek. Niet ideaal maar wel in eigen hand.

Onzeker en niet Fijn

Onzeker en niet fijn

Eergister avond is er een katamaran aan gekomen. Niet veel minuten later stonden er 7 politie auto’s op het strand. Ze zwaaiden naar Tomas de man die ons geholpen heeft met diesel en die hier woont. De politie wilde een lift van die man. Een land politie stapte in de dinghy van die man met Mond kapje op. De politie zei dat ze weg moesten, maar ze zeiden we hebben een bewijs dat we hier 1 nacht mogen blijven want we hebben nachten gevaren en we moeten even uitrusten. De land politie zei dat ze het bewijs aan de water politie moesten laten zien. Ze mochten 1 nacht blijven.

De volgende ochtend kwamen er 3 politie boten checken of ze wel weg waren en ze zagen dat ze weg waren maar bleven nog 2 uur rondjes om onze boot varen. Wat moeten we denken? Wat gaat er gebeuren?

Ze zeggen maar niets maar letten erg goed op ons. En maken foto’s van ons. Later gingen ze weg maar Thomas zei dat ze nog terug zouden komen om te zeggen dat we weg moesten en dat de water politie straks zou komen om het te vertellen.

De water politie kwam weer en ze vaarden steeds weer rondjes om onze boot. Eindelijk kwamen ze naar ons toe en zeiden dat we hier weg moesten maar we zeiden alsjeblieft mogen we hier nog 2 weken blijven? We willen graag weg maar we wachten op wind. oké jullie mogen nog 2 weken hier blijven liggen. de 3 politie boten gingen overleggen en kwamen later terug en zeiden jullie mogen nog 1 nacht blijven en dan gaan jullie naar de haven. Later gingen er 2 politie boten weg en 1 bleef op ons letten tot 5 uur s middags. In die tussentijd zeiden ze jullie mogen naar een andere baai en daar mogen jullie dan blijven. Een Duitse boot die hier ligt moest nog de laatste boodschappen doen en ze vaarden richting het strand. Gelijk kwam de politieboot die hier nog rondvaarde met sirene naar ze toe. s ochtends vroeg vaarde hier om 7:20 al een politie boot met zwaailichten aan.

We bereiden ons goed voor voor de oversteek maar we weten niet hoe lang het duurt voordat we in de andere baai er uit worden gestuurd. Het is best even spannend. We weten niet wanneer we weg moeten, of weg gaan.

By alicia

Politie in het Paradijs

Het paradijs werd vandaag bruut verstoord door politie in een Jeep Wrangler. De crew van de Noorse boot was op het strand. De boodschap was helder; “jullie moeten weg”. Maar waarheen dan? “Dat komt de waterpolitie jullie straks vertellen”, was het antwoord.

In spanning wachtten we af wat er zou volgen. Na een uur kwam inderdaad een speedboot met daarin 3 zeer vriendelijke agenten. Ze vroegen ons of we iets afwisten van corona en ons antwoord was uiteraard bevestigend. Ze hielden duidelijk afstand en vroegen niet naar onze papieren. We zijn meer dan 3 weken geleden ingeklaard in de USA en hebben toen een cruising permit voor 6 maanden gekregen. Dit was net voordat de pandemie de USA bereikte.

De agenten vertelden ons dat we niet meer naar het strand mogen. Dit is heel erg jammer maar wel begrijpelijk. De lokale bevolking mag ook niet naar het strand en de afgelopen 2 weken hadden we het prachtige strand voor onszelf en de paarden. Nu moeten we dus op de boot blijven. Medisch gezien is dit een zinloze actie want we zijn al 14 dagen in quarantaine en komen niemand op het strand tegen. Toch gaan we maar niet meer naar het strand. De straffen zijn hier echter niet zoals in Nederland. Maanden gevangenis en duizenden dollars boete…

We zijn er niet gerust op. De regels zijn diffuus en we lezen op internet dat per lokatie andere regels gelden. Een alternatief is er eigenlijk niet. Vrijwel alle landen in de regio hebben hun grenzen gesloten voor zeiljachten en de situatie verslechterd met de dag. We hopen dat we voorlopig hier op deze mooie plek kunnen blijven.

Tegelijkertijd bereiden we ons voor op een oceaanreis naar Europa met de Azoren als eerst te bezeilen eilandengroep. Voor het team is dit schakelen. Het is ontzettend jammer dat we de Bahama’s en de States niet meer kunnen bezoeken. Aan de andere kant hebben we een fantastische reis gehad tot nu toe!

Scroll to top