Na vele nautische mijlen afgelegd te hebben zeilen we nu in een onstuimig kanaal op weg naar huis. 30 – 35 knopen wind, overal schuimkoppen en een strakblauwe hemel vormen het decor voor onze laatste dagen op zee. Midden in de nacht begroette de vuurtoren van Ile d’Ouessant ons met een warme gele lichtbundel en liet ons toe tot echt Europese wateren. De Franse kustwacht riep ons nog op om te vragen wat zo’n bootje te zoeken had op dat tijdstip van de nacht op die plek. Een vriendelijk ‘goede reis’ volgde op mijn uitleg over de marifoon.

Het hele Team kijkt er naar uit om aan land te kunnen gaan. Na 2 maanden alleen aan boord doorgebracht te hebben wordt het tijd voor wat beweging.

Maar is het dan nu echt voorbij? Ja, bijna. Onze droom is uitgekomen en met het Team zoveel tijd doorbrengen is een onvergetelijke ervaring. Het is allemaal anders gelopen dan vooraf gedacht maar dat hoort misschien wel bij zo’n reis. Wat een fantastische tijd hebben we!

Vandaag gaan we verder!

Vandaag gaan we verder!

Na een kleine twee weken op de Azoren is er vandaag de mogelijkheid om verder te zeilen. De wind is langere tijd ongunstig geweest maar gaat nu draaien. En we zijn daar erg blij mee!

Het wordt een kleine matchrace met de emotion 2 trimaran 😉 .(Wij zijn eerste boot rechts op foto) die hier is omdat ze op een walvis knalden.

We mochten 5 dagen aan de steiger hetgeen betekende dat we 50 meter konden lopen/rennen/springen/touwtje springen/squats/opdrukken/hinkelen/tikkertje etc. Achter het hek begon echter de echte wereld.

Afgelopen dagen hebben we ook gezwommen naast de boot in naar Caribische standaarden; ijswater… Vandaag kwam de politie die ons vermaande. We mochten niet meer zwemmen. Welk corona gevaar daarvan uit gaat weten we niet echt.

Oftewel; we willen graag naar huis. We zijn het zat. De mensen hier zijn echt aardig en het eiland lijkt prachtig op een afstand. We snappen ook dat ze de fragiele infrastructuur willen beschermen en zijn blij dat we hier mochten schuilen voor slecht weer.

Nog even officieel; Hulde aan Peter, Duarte en Filip die ons ontzettend geholpen hebben hier! (Cafe Sports)

De volgende haven die we willen aanlopen is zo dicht mogelijk bij Nederland als de wind ons brengt. Dus ergens in Spanje, Frankrijk, Engeland, België of zelfs in een keer Nederland?

En dan gaan we los…….

Luca Jarig

Luca is nu 11! Ondanks dat we de steiger niet af mochten was het onverwacht een hele leuke verjaardag.

De vlag is volgens traditie in de top gehesen en de oranje vlaggetjes wapperden in de wind aan de achterstag. Alicia heeft caramel shortcake gemaakt. Een ander verjaardagscadeau zat er even niet in, maar de Peter Sport cafe gasten kwamen een waardebon brengen. Samen met ijs!

On top of this wilde Luca in de mast gehesen worden….

Aan land in de Azoren!

Alicia sprong op de steiger met de woorden; “Ik ben de eerste op de Azoren!”

In de ochtend hoorden we onverwacht dat we de haven in mochten. Pre corona zou dit de normaalste zaak zijn. Nu zijn we er echter dolblij mee. De meeste boten moeten wachten voor anker net zoals wij 3 nachten hebben gedaan. De regels zijn hier strict en niet geheel te volgen.

Peter sport Cafe gaat hier goed mee om en bezorgd boodschappen en zelfs verse hamburgers aan boord.

Nu dus aan de steiger en we mogen nu zo’n 50 meter lopen tot het hek. Nog steeds niet ideaal maar gisteren wel gelijk tikkertje gedaan. En heel veel klussen aan boord , handig met stromend water vanaf de kade.

Traditie is om je tekening/schilderij op de kade achter te laten. Alicia heeft een mooie Nederlandse vlag gemaakt met onze Team naam erop.

Waarschijnlijk gaan we spoedig weer verder. Een aantal Europese havens zoals Falmouth, La Coruna en Brest ontvangen weer jachten onder bepaalde condities dus dat is goed nieuws.

Scroll to top