Voorbereiden op de Oversteek


We liggen rustig voor anker bij Mindelo,  Kaap Verden. Er zijn hier veel leuke kleine restaurantjes en barretjes. Aardige mensen! Het is relaxed leven zo. Rond de 25 graden zonder regen. De nachten lekker koel. Weinig deining dus rustige nachten. Prima bakker in de buurt.

Waarom zou je weg gaan?

well, we willen naar Suriname maar dat betekent heeeeel veel mijlen oceaan. Hoe bereid je je daarop voor? Heel veel eten aan boord slepen en het vertrek uitstellen. Dat werkt goed voor de gemoedsrust 🙂

misschien gaan we dan toch echt maandag weg. Nog een dagje wakeboarden en voetballen met de lokale jeugd. Dan gaan we ervoor! Spannend? Zeker!

We zullen proberen elke dag een positie in de kaart te zetten (onder tab locatie)  via de satelliet telefoon. Onze positie is dan bekend. Ook proberen we regelmatig een blogje te plaatsen als het lukt.

In 5 dagen naar de Kaap Verden

In 5 dagen naar de Kaap Verden
Met prachtig weer laten we La Gomera achter ons. De laatste dagen in de haven stond er een stevige wind waarschijnlijk versterkt door het venturi effect tussen de hoge bergen. De weersvoorspelling was prima met golven tot 2 meter en wind tussen de 15 en 25 knopen.
Dit is niet alleen onze langste tocht tot nu toe maar ook onze meest comfortabele blijkt. De wind komt van achteren en met de minimale deining is het heerlijk zeilen. S nachts is er een maan die het zicht goed maakt. Zo tikken we de mijlen weg. Overdag hebben we een vast schema met koffiemomenten, borreluurtje, verhalen uitwissel moment en een gym kwartiertje.
Halverwege worden we ingehaald door een raceboot die ons met dubbele snelheid voorbij loopt. Ik ben net bezig met het zetten van de genua boom en de class 40 IMOCA vraagt in het Frans of alles goed gaat. Ook komen we nog een mini transat boot tegen. Verder 5 dagen lege oceaan, waar is iedereen vraag je je af.
Op dag vier zien we een school vissen rondom de boot die met ons meezwemmen. We denken dat het tonijnen zijn en op 1 meter van de boot vangen we inderdaad een yellowfin tonijn. Zo lekker!
Op dag 5 komen we net na het donker aan en ankeren in de baai van Mindelo.

La Gomera

Op 16 oktober vertrokken wij naar de Canarische Eilanden om Else, Timo, Alicia, Luca en Amelie te bezoeken. Voordat wij op de Ferry  naar La Gomera stapten hebben wij eerst een weekje vakantie gevierd op Tenerife. Daar hadden wij een fijne tijd maar de vulkaan De Teide. Deze heeft zich helaas heel de week niet laten zien. Zij had zich verstopt in de wolken, totdat wij haar vanaf La Gomera op afstand in volle glorie konden zien.

De overtocht naar La Gomera duurt drie kwartier. Bij aankomst stonden de zeilers gekleed in het geel aan de kade ons op te wachten. We waren al gewaarschuwd dat we bij aankomst platgeknuffeld zouden worden. Wat was het een warm welkom!

De gehuurde boot met de naam Brego bleek dezelfde boot te zijn als die van Else en Timo. Daarom hebben wij aan den lijve kunnen ondervinden hoe comfortabel zij gedurende een jaar gehuisvest zijn. De kinderen waren bij de overdracht van de Brego. We bemerkten al gauw dat zij het Engels tijdens de uitleg  goed konden verstaan en zich ook goed verstaanbaar konden maken. Later bleek dat er elke dag “an English hour” gehouden wordt, waarbij gedurende dat uur alleen Engels gesproken wordt. Timo houdt de tijd goed bij en er wordt echt niet van afgeweken. Een uur is een uur.


Bij Else en Timo stond de champagne en de bubbels voor de kinderen  koud.  Luca en Alicia mochten de beide flessen  openen. De kurken vlogen feestelijk omhoog waarna de glazen werden gevuld en we klonken op het weerzien en op een heerlijke tijd samen. Alicia had hierbij een heerlijke koek gebakken. We wisten al dat zij heel handig is maar naast die heerlijke koek bakt zij ook voortreffelijke pizza’s en niet te vergeten de crêpes.

De eerste dag hebben wij met elkaar in een prachtig zwembad gezwommen omringd door een mooie tuin met uitzicht op de nu goed zichtbare vulkaan De Teide. Er zijn heel wat “bommetjes” gemaakt, waaraan oma toch bij nader inzien niet heeft meegedaan.


De dag daarop zijn Timo en Luca voor drie dagen een ruime auto gaan huren om het eiland te bezichtigen. Het is een bijzonder mooi bergachtig eiland, een eldorado voor wandelaars. Er zijn heel veel korte en lange wandelingen uitgezet. Een lange wandeling kan wel 40 km lang zijn met hoogteverschillen tot 1700 meter. De begroeiing is fantastisch en we waren onder de indruk van de meest bijzondere bomen,bananenbomen, cactussen en datura’s. De wegen zijn perfect en daar waar een mooi uitzicht was op de omgeving, zee en de andere eilanden waren goede parkeerplaatsen om foto’s te maken.

De eerste plek waar wij uitstapten was bij Los Roques. Indrukwekkend! Aan de rand van het Parque Nacional de Garajonay in de buurt van Las Hayas hebben een heerlijke wandeling gemaakt door een bijzonder bosrijk en heuvelachtig gebied. Na wat lage begroeiing werden de bomen hoger bedekt met mos. Langs de kant van de weg stonden soms vijgenbomen waarvan wij rijpe vijgen konden plukken. De kinderen hebben een geweldige conditie en dat geldt zeker ook voor Amélie. De tweede dag reden wij richting Agulo. In elk plaatsje waar we kwamen was een prachtige speeltuin, afgezet met een kleurrijk hek, vaak onder de palmen en voorzien van kunstgras. In de buurt daarvan zijn ook allerlei apparaten die  in een sportschool te vinden zijn. Dus aan de conditie voor volwassenen kon flink gewerkt worden.

De week hebben wij met een etentje bij Pincho Pincho afgesloten. Het is een heerlijke tijd geweest en we hebben genoten van het samenzijn met Else, Timo en de kinderen. De reusachtige rog die zij een aantal keren in het haventje hebben gespot, heeft zich helaas niet bij onze boot laten zien. Wel kwamen veel vissen in allerlei kleuren bij de boot als ik ‘s morgens de broodkruimels in het water strooide.

Maandag 28 oktober was de herfstvakantie voorbij. Heel bijzonder was het dat de start van hun schoolweek bij ons aan boord was, waarbij Jannie fungeerde als onbevoegde invalkracht.

Wij allen kijken terug op een geweldige week. De wereldreizigers kijken al weer uit naar de volgende bestemming de Kaap Verdische  Eilanden. Wij lieten hen met gelukkig gevoel achter.

Gastenblog by

Jannie en Krijn

Scroll to top