Cascais – Algarve

9 september t/m 22 september 2019
Tot aan de Algarve maken we na Cascais twee tussenstops. We varen drie keer een dag en een nacht door. Overdag kunnen we steeds goed zeilen, maar tegen de voorspellingen in valt tot drie keer toe ( gedeeltelijk) in de nacht de wind weg en moet de motor aan. Iets waar een zeiler niet echt blij van wordt…
Verder zijn de nachten vrij koud en vochtig. Zeillaarzen dus aan, veel laagjes onder het zeilpak en capuchon op.

Sinds lange tijd liggen we weer een keer in een haven, namelijk in Figuiera da Foz. De haven is niet mooi, evenals het stadje, maar het is een leuke stop voor een cultureel uitje. Van daaruit nemen we namelijk de trein naar Coimbra, waar de oudste universiteit van Portugal staat en die tevens 1 van de oudste van Europa is. Rond de universiteit lopen we tussen de studenten, die vanwege de start van het collegejaar officieel gekleed zijn in zwart. De vrouwen hebben een zwarte cape tot aan de grond over zich heen geslagen. Een zeer sfeervolle stad en een interssant college van Timo in één van de collegezalen.

De andere tussenstop op weg naar de Algarve is in Cascais, waar we een week voor anker liggen in afwachting van een nieuwe watermaker, die wat vertraging heeft opgelopen op weg van Italië naar Cascais. Helaas is onze watermaker kapot gegaan (binnen 6 weken). We kunnen hem gelukkig nog wel gebruiken, maar moeten wel om de vijf minuten het lekkende zoute water wegpompen, omdat hij nogal lekt.

Cascais vinden we een heerlijke plek. Zwemmen iedere dag en nemen vaker een ochtendduik nu de watertemperatuur iets aangenamer is met 14 graden volgens onze temp sensor. De kinderen kunnen vanaf onze boot met de sup naar het strand om vervolgens bij de bakker brood of pastel de nata te kopen. Ze zijn inmiddels zo overtuigd van hun stabiliteit op de sup, dat ze met kleding aan naar de kant peddelen en met de lekkerste dingen terug komen aan boord.
Vanuit Cascais nemen we de trein om een bezoek te brengen aan Lissabon, een prachtige stad met al die smalle steegjes, gekleurde huisjes en de kleine tram 28 vol gepropt met toeristen, die vanachter een open raam foto’s maken van al het moois wat er te zien is. Alicia en Luca gaan gedurende de dag op zoek naar de antwoorden op de vragen over Lissabon die ze vooraf voor elkaar opgesteld hebben. Eenmaal terug op de boot mogen ze de internet gebruiken om de overgebleven vragen te beantwoorden.

Luca heeft mij overtuigd om ook te starten met waterskiën/wakeboarden omdat het te leuk is. Hij doet het nog 1 keer voor, maar op het moment dat ik eraan moet geloven, ontdekken we dat de achterkant van onze bijboot loslaat vanwege de kracht die erop staat bij wakeboarden en waterskiën. Onze bijboot is onmisbaar. Het is immers onze “auto” om overal te komen en onze boodschappen mee te vervoeren. De bijboot krijgt een reparatiebeurt en moet een aantal dagen drogen, alvorens de lijm helemaal uitgehard is. Om de boot niet te veel te belasten gebruiken we de motor even niet meer, maar gaan overal peddelend heen. Erg romantisch en rustgevend.

Wat niet rustgevend is als we ‘s morgens samen met Theo en Michelle aan de zondagochtend koffie zitten en er een oorverdovend tsunami alarm klinkt. We roepen gauw de haven op om te horen wat er aan de hand is. De havenmeester weet het niet. Terwijl wij met bonkend hart bedenken wat het best is te doen bij een tsunami, worden we opnieuw opgeroepen door de havenmeester. Ze heeft het voor ons nagevraagd…. het blijkt een test te zijn om te bezien of het systeem werkt. Wat een opluchting!

De avond voor vertrek vanuit Cascais varen de Temanua en de Isis de baai binnen. Iedereen is blij zijn speelmaatjes weer te zien. Alle reisverhalen en plannen worden uitgewisseld tijdens het avond diner. De volgende ochtend nog een laatste koffie met elkaar en dan opnieuw een warm afscheid.

We liggen twee nachten bij Alvor in de Algarve, waar we tevergeefs op zoek gaan naar kokkels, maar wel plezier beleven aan het maken van forten. Luca verzorgt met zijn hengel tot twee keer toe voor een vis bij het avondeten. We genieten van de heerlijke watertemperatuur. Wat een verschil; we zijn met 11 graden in La Coruna gestart. Hoewel we al allemaal plannen aan het maken waren voor een verblijf in de Algarve, tellen we de dagen tot aan het bezoek van mijn ouders op de Canarische Eilanden. De tijd gaat hard! Aangezien we een mooi weervenster zien voor Marokko besluiten we te vertrekken na een aantal laatste pastel de nata.

By Else

Scroll to top