Vuurtoren expeditie

29 augustus t/m 4 september 2019
We koersen af op Ria Muros. Wat een fantastisch zeilgebied, wat een heerlijk land. Vanuit de kuip genieten we van de mooie kustlijn van Galicië, die langzaam voorbij glijdt. Amélie vraagt of er straks ook foto’s van Spanje in haar fotoboekje komen. Dat wil ze namelijk graag, omdat zoals Amélie zegt “Spanje zulke mooie figuurtjes heeft en mooie luchten”.
Tijdens het zeilen werken we ondertussen aan onze conditie en maken we diepe kniebuigingen. Luca maakt er 710!

Niet alleen de boot biedt ruimte voor conditietraining, ook het vaste land faciliteert ons hierin. In de meest kleine plaatsjes en straatjes zijn er de meest mooie speeltuinen voor jong en oud. Terwijl Amélie heerlijk aan het schommelen is, kunnen wij onze fitness oefeningen doen op de hometrainers die hier dus niet binnen staan, maar buiten naast de speeltuinen.

De dag erna varen we iets verder Ria Muros op. We ankeren op een fantastisch mooi plekje, bij een mooi strand. Hoewel we wel goed liggen, blijft het enorm hard waaien. Met regelmatig windstoten van ruim 35 knopen slaapt het niet rustig.
We hebben de volgende ochtend een laatste koffie sessie met de Temanua en nemen via de marifoon afscheid van de Isis. We hopen elkaar weer te treffen op de Canarische eilanden of zelfs eerder. Amélie vindt het namelijk erg leuk om met Isa en Wende van de Isis te spelen, meisjes van 3 en 4 jaar. Alicia en Luca hebben veel plezier met Lyam en Roxy van de Temanua.

We vertrekken richting een zuidelijkere Ria. De voorspellingen zijn namelijk dat de wind alleen maar toe gaat nemen en dat een aantal Ria’s zuidelijker de wind iets milder zal zijn.
We vertrekken met 30 knopen wind. Een klein puntje genua is voldoende om hoge snelheden te halen: mee dan 9 knopen!. Eenmaal op de oceaan wordt het wat rustiger en hebben we een mooie zeiltocht naar Ria de Vigo.

We genieten van de rust op het water en kunnen weer heerlijk slapen. Nu we wat zuidelijker komen merken we dat het water wat warmer wordt en de temperatuur ook vooral ‘s avonds warmer is. Het water is niet meer 11 graden, maar 13,5!!!

We liggen 1 nacht voor anker bij Isla Cies, een natuur reservaat. Het is een eiland zonder bebouwing, maar wel een kleine camping en niet te vergeten een 3 tal vuurtorens. Volgens de boeken zou dit eiland het mooiste strand van Europa hebben. Het zand is hier heel poederachtig.
Timo en ik moeten overdag wat klussen. De kindjes peddelen met elkaar naar het strand en bouwen daar een fort. Eenmaal terug aan boord gaan ze snoephappen en bedenken een quiz aan de hand van ons Sealife kwartet met allerlei weetjes. Een zeer leerzame biologieles!

En dan kan de avonturentocht beginnen! We gaan naar het hoogste punt van het eiland klimmen, waar de vuurtoren staat. En zeg niet dat het een “wandeling” is, want dan neemt de animo om te gaan bij sommigen van ons aan boord aanzienlijk af.
Eenmaal boven genieten we van de uitgestrektheid van de oceaan en het mooie landschap. Het uitzicht is deze tocht alleszins de moeite waard!

Scroll to top