Heerlijk Spanje!

21 augustus t/m 28 augustus 2019

In La Coruna liggen we aan een steiger met allemaal vertrekkers, die de golf van Biscay zojuist overgestoken zijn. De boten van vertrekkers zijn goed herkenbaar aan zonnepanelen, windvaan en/of windgenerator. Verhalen en reisplannen worden uitgewisseld. De een is onderweg naar Patagonië en de ander naar de Carieb, Australië…..

In de stad zijn de zeilende vertrekkers ook goed herkenbaar. Niet zozeer aan de kleding of het uiterlijk, maar aan de manier hoe zij zich voortbewegen. De jonge gezinnen met de step en de senioren met de vouwfiets. ‘s Morgens zie je mensen op de step naar de bakker snellen voor een lekker ontbijtje. Onze kindjes gaan om beurten met Timo mee om een ontbijtje te scoren.

De zeilers op het strand zijn herkenbaar aan een speciaal kleedje, waarop de stepjes neergelegd worden. Ja, die onmisbare stepjes krijgen een voorkeursbehandeling.

Ons wagenpark van stepjes heeft zich gedurende de reis ook uitgebreid. In Vlissingen is een derde step aangeschaft. Met de vaste opstelling konden we ons dan met zijn vijven goed verplaatsen. In La Coruna hebben we er een vierde step bijgekocht, zodat we nog sneller grotere afstanden kunnen afleggen en Amélie, die inmiddels super goed kan steppen, ook wat vaker alleen kan steppen. We hebben een mooie steptocht langs de kust gemaakt en hebben een kijkje genomen bij de Herculesvuurtoren.

La Coruna is een leuke, mooie stad, die ‘s avonds vanaf 20.30 uur helemaal tot leven komt als iedereen Tapas gaat eten. Heerlijk!

De klusjes waar we thuis voor vertrek niet aan toegekomen zijn, worden hier een voor een afgewerkt. De lengte van de ankerketting is gemeten en de ketting is voorzien van markers (zodat ze je bij ankeren weet hoeveel ketting je gegeven hebt.)Alicia is in de mast gehesen om de zaling te bekleden, zodat het grootzeil bij voor de windse koers beschermd wordt. We hebben een nieuwe startaccu geplaatst, ons stormzeiltje getest enz enz.

De kinderen vermaken zich met elkaar erg goed: suppen, kanoën, verstoppertje spelen en vissen. Erg leerzaam:
De Belgische kindjes hebben verstoppertje leren spelen met “buut”, wat voor hun een nieuw fenomeen is. Wij hebben van hen geleerd, dat je bij een borrel “school” zegt en dat als je als zeiler vet of vies haar hebt, je het in kan smeren met maizena?????
Hoewel het in Nederland nog schoolvakantie is, proberen we af en toe wat aan school te doen, zodat de overgang naar het “echte”. Schoolgaande leven niet al te schokkend zal zijn.

Na een aantal dagen Coruna was ik het geschommel aan de boot, waar we op sommige momenten last van hadden, zo zat, dat ik om 2 uur ‘s nachts weg wilde. Eerder dan de 7 uur, wat onze oorspronkelijke vertrektijd zou zijn. Er stond een hele vervelende deining in de haven, waardoor de boot hard aan de lijnen trok en enorme schokken maakte. Timo probeerde mij gerust te stellen dat het zo over was, maar ook hij was het zat op den duur zat, waardoor we om 4 uur weg zijn gevaren richting het zuiden.
En ja, als de zeilstand dan volgens Luca niet helemaal correct is naar zijn idee, wat hij vanuit ons bed in de punt door het raam beoordeelt, komt hij melden dat we de genua wat aan moeten trekken. Denk je dat ze nog liggen te slapen…. niet dus.

We hebben Cabo Fisterra gerond na prachtige zeiltocht met gennaker. We hebben daar een mooie baai opgezocht waar we samen met de Belgische (Temanua) en een andere Nederlandse boot (Isis) liggen. Het is een baai met een mooi strandje. Ieder strand heeft een douche. Wederom kan je de zeilers er snel uitpikken. Na een strandbezoek staan ze daar gezellig met zijn allen bij de douche.

Luca heeft in deze baai zijn nieuwe hobby ontdekt: waterskiën en wakeboarden achter de bijboot. Hij is er euforisch over.

Aan boord spreekt Amélie steeds vaker in een bijzonder dialect, wat een mengelmoes is van een Belgisch accent in combinatie met het Goereese dialect wat ze zichzelf een beetje eigen heeft gemaakt. We zijn benieuwd welke dialecten en accenten er nog meer bij gaan komen.

 

by Else

Scroll to top