Spanje!

Spaanse gastenvlag wordt trots getoond!

19 t/m 21 augustus 2019

In alle vroegte haalden we het anker op uit de baai van Morgat en koersten we af op la Coruna in Spanje. De kindjes lagen nog lekker te slapen en hebben het eerste deel van de tocht niet bewust meegemaakt. 

Het is prachtig om midden op het water vlak voor de kust van Bretagne soms rotsen omhoog  te zien steken met een mooie vuurtoren erop.

De eerste dag hebben we niet veel ondernomen behalve dan wat luisterboeken geluisterd en een les Engelse conversatie. “Wat is de snelste en wat is de goedkoopste manier om van Nederland naar Spanje te reizen?” Er mocht geen enkel Nederlands woord gebruikt worden, waardoor de creativiteit ingezet moest worden. Want wat is ook al weer een vliegtuig in het Engels? Een “flying vessel?” De zeilboot bleek zowel niet de snelste als goedkoopste manier te zijn, maar toch besluiten we zeer tevreden en gelukkig verder te varen. 

Wederom meerdere keren prachtige dolfijnen shows naast onze boot gehad. Wat zijn het er veel en wat kunnen ze hoog springen. Ook twee keer een maan vis gezien. 

Ik ga iedere avond trouw om 19 uur naar bed, zodat ik om 22 uur aan mijn eerste wacht kan beginnen. De maan die opkomt, de mooie sterrenhemel en de glinstering op het water in het donker en ondertussen voorgelezen worden. Timo en ik zijn ook aan de luisterboeken begonnen. Echt een uitkomst! 

Halverwege de nacht besluiten we de motor er voor vier uur even bij te zetten, omdat de wind wegvalt. Er volgt een dag met een kalme Golf van Biscaje en een zacht windje. ‘s Morgens werd ik, terwijl iedereen nog lag te slapen, opgeschrikt door het blazende geluid van een enorme walvis. Ik voel even mijn hart kloppen in mijn keel. Ik zie zijn enorme rug boven water steken. Hij besluit gelukkig af te koersen op een andere bestemming dan wij. 

We hebben even met de gennaker gevaren, maar eind van de ochtend moesten we deze binnen halen. Er komt door het wegvallen van de golven wel meer bedrijvigheid aan boord en we besluiten zelfs buiten in de kuip aan tafel een middag school te doen onder het ronkende geluid van de motor die we ‘s middags weer aangezet hebben tot 18 uur. 

Via de marifoon roepen de kindjes regelmatig hun Belgische vriendjes op, die bij ons in de buurt varen. Over en weer worden er raadsels opgegeven. “Het begint met een T het eindigt met een T en er zit T in…..”

Om 21.30 staat Alicia naast mijn bed. “Mama je moet nu komen, we hebben een gigantische vis gevangen”. 

Luca probeert de hele tocht al een vis te vangen. Hij heeft zijn grootste haakje uitgekozen, in de hoop echt een grote tonijn te vangen. En het is hem gelukt! Eerst heerst er wat paniek aan boord. Iedereen rent wat heen en weer om spullen te pakken en te bedenken wat nu precies te doen.

Zo’n grote blauwvin tonijn krijgen we in zijn geheel never nooit in de koelkast. Eerst maar een foto maken met Luca erbij. Het lukt hem niet hoger op te tillen voor de foto, want hij is zeker tien kilo. 

Overdag waren we nog even bang in het donker aan te komen in Spanje. We moesten minstens 6,5 knoop varen om met licht aan te komen. Echter haalden we die snelheid gedurende de tweede dag in geen mogelijkheid. 

In de nacht die volgt neemt de wind, zoals voorspeld is, steeds verder toe, evenals de golven. We varen ‘s nachts hele stukken 8 á 9 knopen en zijn verzekerd van een aankomst met daglicht. 

We besluiten een eerste rif te zetten. Het waait 24 knopen en dat neemt toe tot ongeveer 30 knopen met af en toe een uitschieter naar boven. Een tweede rif zetten we er ook bij. De boot schommelt vreselijk heen en weer en de antislibmatjes zijn onmisbaar om een ontbijtje klaar te kunnen maken. 

Met zijn vijven zitten we in de kuip en krijgen af en toe wat zoute spetters over ons heen. 

En dan is er land in zicht! Van de tocht van 58 uur hebben we in totaal 10 uur de motor gebruikt. Nu tijd voor het ontzouten van onze boot, borrelen met tonijn en starten aan een Spaans avontuur!

by Else

Scroll to top