Spanje!

Spaanse gastenvlag wordt trots getoond!

19 t/m 21 augustus 2019

In alle vroegte haalden we het anker op uit de baai van Morgat en koersten we af op la Coruna in Spanje. De kindjes lagen nog lekker te slapen en hebben het eerste deel van de tocht niet bewust meegemaakt. 

Het is prachtig om midden op het water vlak voor de kust van Bretagne soms rotsen omhoog  te zien steken met een mooie vuurtoren erop.

De eerste dag hebben we niet veel ondernomen behalve dan wat luisterboeken geluisterd en een les Engelse conversatie. “Wat is de snelste en wat is de goedkoopste manier om van Nederland naar Spanje te reizen?” Er mocht geen enkel Nederlands woord gebruikt worden, waardoor de creativiteit ingezet moest worden. Want wat is ook al weer een vliegtuig in het Engels? Een “flying vessel?” De zeilboot bleek zowel niet de snelste als goedkoopste manier te zijn, maar toch besluiten we zeer tevreden en gelukkig verder te varen. 

Wederom meerdere keren prachtige dolfijnen shows naast onze boot gehad. Wat zijn het er veel en wat kunnen ze hoog springen. Ook twee keer een maan vis gezien. 

Ik ga iedere avond trouw om 19 uur naar bed, zodat ik om 22 uur aan mijn eerste wacht kan beginnen. De maan die opkomt, de mooie sterrenhemel en de glinstering op het water in het donker en ondertussen voorgelezen worden. Timo en ik zijn ook aan de luisterboeken begonnen. Echt een uitkomst! 

Halverwege de nacht besluiten we de motor er voor vier uur even bij te zetten, omdat de wind wegvalt. Er volgt een dag met een kalme Golf van Biscaje en een zacht windje. ‘s Morgens werd ik, terwijl iedereen nog lag te slapen, opgeschrikt door het blazende geluid van een enorme walvis. Ik voel even mijn hart kloppen in mijn keel. Ik zie zijn enorme rug boven water steken. Hij besluit gelukkig af te koersen op een andere bestemming dan wij. 

We hebben even met de gennaker gevaren, maar eind van de ochtend moesten we deze binnen halen. Er komt door het wegvallen van de golven wel meer bedrijvigheid aan boord en we besluiten zelfs buiten in de kuip aan tafel een middag school te doen onder het ronkende geluid van de motor die we ‘s middags weer aangezet hebben tot 18 uur. 

Via de marifoon roepen de kindjes regelmatig hun Belgische vriendjes op, die bij ons in de buurt varen. Over en weer worden er raadsels opgegeven. “Het begint met een T het eindigt met een T en er zit T in…..”

Om 21.30 staat Alicia naast mijn bed. “Mama je moet nu komen, we hebben een gigantische vis gevangen”. 

Luca probeert de hele tocht al een vis te vangen. Hij heeft zijn grootste haakje uitgekozen, in de hoop echt een grote tonijn te vangen. En het is hem gelukt! Eerst heerst er wat paniek aan boord. Iedereen rent wat heen en weer om spullen te pakken en te bedenken wat nu precies te doen.

Zo’n grote blauwvin tonijn krijgen we in zijn geheel never nooit in de koelkast. Eerst maar een foto maken met Luca erbij. Het lukt hem niet hoger op te tillen voor de foto, want hij is zeker tien kilo. 

Overdag waren we nog even bang in het donker aan te komen in Spanje. We moesten minstens 6,5 knoop varen om met licht aan te komen. Echter haalden we die snelheid gedurende de tweede dag in geen mogelijkheid. 

In de nacht die volgt neemt de wind, zoals voorspeld is, steeds verder toe, evenals de golven. We varen ‘s nachts hele stukken 8 á 9 knopen en zijn verzekerd van een aankomst met daglicht. 

We besluiten een eerste rif te zetten. Het waait 24 knopen en dat neemt toe tot ongeveer 30 knopen met af en toe een uitschieter naar boven. Een tweede rif zetten we er ook bij. De boot schommelt vreselijk heen en weer en de antislibmatjes zijn onmisbaar om een ontbijtje klaar te kunnen maken. 

Met zijn vijven zitten we in de kuip en krijgen af en toe wat zoute spetters over ons heen. 

En dan is er land in zicht! Van de tocht van 58 uur hebben we in totaal 10 uur de motor gebruikt. Nu tijd voor het ontzouten van onze boot, borrelen met tonijn en starten aan een Spaans avontuur!

by Else

Tonijn!

 

Midden op de golf van Biskaje hadden we ineens beet! Het was al laat en nog net licht. Pappa riep; Luca! Iedereen kwam vervolgens naar buiten. het was chaos. toch is het gelukt. hij was bijna te zwaar om op te tillen. hij smaakte heerlijk!

by Luca

“Gaan we nog een keer naar een strandje?”

De tocht van Engeland naar Frankrijk heeft even op zich laten wachten door alle lage druk gebieden die over ons heen kwamen, maar 4 augustus  was het eindelijk zover. Na een zeer regenachtige dag en een bezoek aan het maritieme museum in Falmouth, hebben we ’s avonds de trossen los gegooid.

We vertrokken  met een mooie regenboog en een zonnetje. ’s Nachts zag het er heel wat minder vriendelijk uit door een koufront dat over ons heen kwam met regen, flinke deining en veel bliksem. Toen eenmaal de wind weg viel, werd het er niet comfortabeler op.

Een lekker windje, een dolfijnenshow naast onze boot en de mooie kust van Bretagne, maakte het de volgende dag weer helemaal goed.

Eenmaal op onze ankerplek in Camaret sur Mer vroegen Alicia en Luca zich af hoe Timo en ik er uit zien als we  niet 1 nacht, maar 14 nachten gevaren hebben. Hoe dan ook, Timo en ik hebben die nacht heerlijk geslapen en de volgende ochtend begrepen we van de kids dat ze het ’s avonds nog erg gezellig hadden gehad met elkaar.

“Dit was echt te leuk” zegt Amelie. “Gaan we nog eens naar een strandje op deze reis?” Deze opmerking maakte Amelie na het eerste korte standbezoek in Camaret sur Mer.  Ze moest eens weten hoe veel mooie stranden we in veel verschillende landen nog gaan bezoeken.

In Camaret sur Mer hebben we helaas niet veel de zon gezien. Het waaide steeds erg hard en ook de regen liet zich regelmatig zien, waardoor het ook niet altijd mogelijk was erop uit te gaan.

Toen Alicia en Luca van een andere Belgische vertrekkersboot hoorden dat ze daar al met school begonnen waren, werden ze ook direct enthousiast. Beter nu iets aan school doen, dan straks als het mooi weer is!

Luca kreeg op zijn beurt na de eerste schooldag en de lastige rekenles over miljoenen en miljarden de opmerking van zijn zus “ik ben benieuwd hoe jij er uit ziet als jij een hele week school gehad hebt…”

Ook nog een stop gemaakt in Morgat. Mooie baai met klein stadje. Vandaag het strand bezocht en genoten van de zon samen met de Belgische vertrekken boot Temanuá. Kindjes hebben vriendjes gemaakt en hebben hard gewerkt aan een fort op het strand.

In Frankrijk genoten van de croissants, stokbroden en kaasjes. We zijn nu klaar voor de overtocht naar Spanje!

by Else

(foto’s volgen als er wifi is)

Engelse Zuidkust

de bridge bij de Needles

Falmouth heeft ons de laatste 2 dagen beschutting geboden aan een felle depressie met een gale warning van windkracht 9. Voordeel; al het zout is van de boot gespoeld door de regen. Falmouth is ongeveer de meest westelijk gelegen haven aan de engelse zuidkust. Vandaag is het weer een stuk rustiger en schijnt de zon. Mooi moment voor een evaluatie van de engelse kust. Het samen varen met de Sonny (zie vorig blog) was erg leuk!

Onze oversteek naar Dover was fantastisch waarbij we gezwommen hebben midden in het kanaal en dankzij de gennaker nauwelijks hoeven motoren. Dover haven zelf is goed aan te lopen maar kijk uit voor de ferries. Volgend jaar is hier de nieuw aangelegde marina klaar.

(NB; in Vlissingen waren we vast gelopen in de haveningang. Er stond minder water dan ze voorspeld hadden)

De tocht naar Eastbourne was ruig en nat. Golven over de boot en harde wind van net van voren voordat we konden ruimen. Eastbourne zelf is niet heel bijzonder alhoewel de douches super zijn.

Bij vertrek vanuit Eastbourne kom je langs Beachy Head. Prachtig! Het stuk naar Cowes op Isle of Wight was vervolgens geheel bezeild met heerlijke ruime koers. Mooie kleur water en match racing met een maxi 1300 onder gennaker..;-)

Beachy Head

Cowes zelf is beroemd in zeilersland maar de grandeur straalt er niet af. Het is wel een gezellig plaatsje met veel levendigheid. Vrijwel iedereen komt hier met een boot te zien aan alle zeilerskleding. Dit geeft een gezellige sfeer.

Op de Solent gebeurt veel; Brunel stuift langs, IMOCA’s kruisen op, en vliegende catamarans zeilen de volgende bijboten zoek. Wij liggen voor anker onder Isle of Wight en we kijken onze ogen uit.

Ondertussen nog prachtige Beaulieu rivier opgevaren en hectisch Yarmouth aangedaan. We lagen bij de haveningang van dit leuke stadje met continue show op het water van alle boten.

Ons vertrek naar Dartmouth valt samen met de start van de Fastnet race. We gaan iets eerder weg en vanaf de beruchte Needles worden we ingehaald door alle raceboten. Sommigen varen rakelings langs. Brunel gaat helaas verder de zee op.

we blijven ze voor…
prachtig weer op weg naar de river Dart

Dartmouth is idyllisch, schilderachtig, romantisch en een rijke geschiedenis om een paar uitspraken te doen. We hebben hier een paar heerlijke dagen om door het stadje te slenteren, goede fish en chips (rockfish), verstoppertje, Castle en Luca en Alicia krijgen bijbootles. Wel komen we in het donker aan hetgeen we nog nooit gedaan hebben. Spannend tussen de rotsen door met sectorlichten. Overdag ziet het er veel overzichtelijker uit.

De toch naar Falmouth is in de miezer, regen en mist. Wel goede wind van achteren. We komen helemaal doorweekt aan en gaan in de haven liggen gezien de voorspelde storm. Falmouth is wel een leuk plaatsje met heel  veel koffietentjes. In een grote winkel vlakbij kun je werkelijk alles kopen wat je nodig hebt.

Komende week trekken er weer veel depressies over zuid engeland. Wellicht vanavond naar Frankrijk!

by Timo

Lovely England

   

Wij hadden deze zomer plannen gemaakt om naar Engeland te zeilen. Halverwege België troffen wij Team Ile du Nord!
Vervolgens zijn wij Vanaf Nieuwpoort tot het uiterste puntje van het Engelse eiland Wight, nabij de beroemde Needles opgetrokken met het Team. Dit heeft ons een week lang ontzettend veel zeilplezier opgeleverd. Aan het einde van de dag tijdens het borreluurtje zeilervaringen uitwisselen was leuk en leerzaam.
Hoogtepunten in deze week waren er veel! Natuurlijk de oversteek van Nieuwpoort België naar Dover in Engeland.
Het in het donker uitvaren vanuit de sluis in Eastbourne en hierna in het ochtendlicht het ronden van Beechy head.

Het zeilen op de Solent, het beroemde vaarwater ten noorden van Whight.  In het midden van het eiland Wight wandelen door de leuke straatjes van het zeilmekka Cowes.

Het overnachten aan een mooring en zwemmen in een van de mooie droogvallende zijrivieren van de Solent, Beaulieu River.

Het samen optrekken met Alicia, Luca en Amelie was ontzettend leuk. Wat een lieve schatten zijn jullie! Vooral de bonte avond bij jullie op de boot, in de zeer vol gestapelde haven Yarmouth met spectaculair uitzicht, als afsluiting van deze super leuke tijd.

Team Ile du Nord, een hele goede en behouden reis verder, we zullen jullie enorm missen, en kijken uit naar februari als wij samen met Steven Robin en Senne naar Sint Maarten komen om dan met twee zeilboten weer verder te varen.

by Gjalt en Annemiek

Scroll to top